Erik Olof Sinds het prille begin en ook nog voor de officiële oprichting van de Schaakclub Utrecht, hebben schakers van naam hier simultaan gespeeld. De eerste simultaanséance van een buitenlander was, voor zover viel na te gaan, op vrijdag 18 februari 1887 in café Schalkwijk, Achter Sint Pieter. Het optreden van de heer Pollock uit Londen is volgens het Utrechtsch Dagblad “zeer belangwekkend. De rustige wijze van werken het kenmerk van zelfbewuste kracht die hem eigen is, werkt gunstig op de tegenspelers terug en verhoogt zowel voor deelnemers aan het spel, als voor toeschouwers het schaakgenot.” Pollock, links in beeld, wint tien partijen en verliest er vier, onder anderen van…
-
-
Beloof nooit iets of je zit om kwart voor twaalf nog te typen
Nagekomen potje Enkele weken geleden aan Jan Gijzen beloofd dit potje nog te plaatsen, en nu eindelijk even de mogelijkheid dat te doen. Uit de – helaas door ons tweede nipt verloren – pot tegen Paul Keres 5 het partijtje van één uwer webmasters. Vooral over de 19e zet was de zwartspeler best tevreden. Toen de sympathieke witspeler met allemaal vervelende tactische geintjes nog meende wat te kunnen bereiken. your web browser and/or your host do not support iframes as required to display the chessboard
-
Verhuizing website
Op donderdag 18 februari is de domeinnaam van onze website gewijzigd in www.oudzuylenutrecht.nl. Daar bent u nu. Een historische datum overigens!
-
Nederlands kampioen in 1971! (2)
Het wonder van 1971 Robert Beekman 1971. Dat is het jaar waarin Schaakclub Utrecht kampioen van Nederland werd. Totaal onverwachts. Onverwachts, omdat net het jaar ervoor gepromoveerd was en niet verwacht werd gelijk door te stomen naar de titel. Een paar jaar ervoor (april 1968), kan ik nog het volgende in ons clubblad lezen: “Als de schaakclub Utrecht een vlag zou hebben, hing die nu halfstok. Wij zijn geen hoofdklasseclub meer. Het droef relaas van de gemiste kansen van de hand van Etmans (boven in beeld) treft men elders in dit nummer aan. Het had niet gehoefd, maar is toch gebeurd. Natuurlijk kan filosofisch worden aangevoerd, dat een hoofdklasse van…
-
Het feest der gemiste kansen
Zoals hier al te lezen was, ging er iets mis in de partij van Frans van afgelopen zaterdag. Zijn tegenstander Eric Bark vond achteraf een vermoedelijk winnende voortzetting voor Frans. Eric schreef: “Complimenten aan Frans voor zijn schitterende aanvalsspel. Jammer voor hem dat hij het schitterende torenoffer 14…Txf4 miste.” Kijkt u zelf eens! De duizelingwekkende varianten na 14…Txf4 zijn voor een normaal mens toch nauwelijks te voorzien? [Event “KSNB 3D”] [Site “Utrecht”] [Date “2016.02.13”] [Round “6”] [White “Bark, Eric”] [Black “Sanijs, Frans”] [Result “1-0”] [ECO “A28”] [WhiteTeam “ZSC Saende 1”] [BlackTeam “Oud Zuylen 1”] Nog een verliespartij van een Oudzuylenaar, uit de wedstrijd OZ 2 – Baarn 1. Het gaat…
-
Het bezoek van Vera Menchik aan de Schaakclub Utrecht in 1934
Peter de Jong Het vrouwenschaak in de jaren 1930 werd gedomineerd door Vera Menchik en Sonja Graf. In een ander artikel heb ik stilgestaan bij het bezoek dat Sonja Graf in 1936 aan Utrecht bracht ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de Schaakclub Utrecht. Dit keer het bezoek van Vera Menchik in 1934. De schaakclub Utrecht het heeft genoegen gesmaakt om ook Vera Menchik (zie links) te mogen begroeten. Op 31 maart 1934 speelde zij een zeer interessante partij tegen Eduard Spanjaard, die na ongeveer 7 uur in remise eindigde. Op 12 april 1934 speelde zij simultaan aan 28 borden. Hiervoor waren ook de sterkste spelers van andere clubs…
-
OZ6 Viertal Roemloos te Loenen
Op 15 februari toog ons beste (en enige) viertal naar Loenen aan de Vecht met als doel daar een stuk of twee matchpunten op te halen. Ons team, bestaande uit Paul Meijer, Peter Timmerman, Jo Drijver en mijzelve zou toch sterk genoeg moeten zijn om dit voor elkaar te krijgen. We arriveerden netjes op tijd, maar werden nog even de zaal uitgezet omdat er nog iets besproken moest worden. (Uiteraard ontstonden er wilde fantasie?n over handgemenen en royeringen van leden.) Toen de stofwolken in de speelzaal waren opgetrokken en de scherven waren opgeveegd konden we de zaal betreden. Inmiddels begon er bij de bar ook een klaverjastoernooi. De herrie was…
-
Stunt van het vijfde mislukt
(door Jo Drijver) Het vijfde probeerde kampioenskandidaat Het Dikke Torentje uit Eemnes te laten struikelen maar helaas werd dat op het nippertje verijdeld. Guus leverde in het middenspel een stuk in en Midas werd vreselijk in het defensief gedrongen door een heel sterke speler. Beide partijen waren al snel afgelopen. Dankzij een remise van Louis en een fraaie overwinning van Bas Lobik kwam de stand op 2? – 1?, hetgeen wat beter oogde dan de 2-0-achterstand. Op dat moment leek het te gaan lukken. Theo Rooijakkers en Bert de Vries hadden zeer kansrijke stellingen en Ton Mackaaij was voortdurend in de aanval. Alleen de teamleider zat in een wurggreep en…
-
Nederlands kampioen in 1971! (1)
Het tweede landskampioenschap van 1971 Bert Kieboom Toen de top van het Nederlandse competitieschaak nog niet werd beheerst door ‘huurlingen’ en een clubkampioenschap dus nog echt een clubkampioenschap was, heeft de Schaakclub Utrecht menigmaal haar partijtje om de landstitel mee geblazen. Twee maal is het gelukt de hoogste plaats te behalen, in 1946 en in 1971. Nauwelijks minder imposant is dat het eerste tiental bijna onafgebroken in de hoogste klasse heeft gespeeld van 1920/’21 tot en met 1957/’58. In dit hoofdstuk een verslag van het kampioenschap in 1971. (Uit het jubileumboek 100 jaar SCU.) Ook het tweede kampioenschap, van 1971, is niet uit de lucht komen vallen. Na de malaise,…
-
Utrecht – Solingen (1976)
De Solinger messen Bert Kieboom Zijn er ook verrichtingen van Utrechters in den vreemde? Uiteraard legio, zoveel dat ze niet in dit boekje zijn te vatten. Ook als collectief kan de club echter terugzien op enkele gedenkwaardige ontmoetingen. Allereerst de wedstrijden tegen een club uit het Duitse Limburg an der Lahn. Weinig technisch schaak, veel bier en evenveel plezier. Clublid Henk Losscher, befaamd om zijn Duits, die in een onbewaakt ogenblik echter een ‘Schach-glocke’ aanbiedt. (Bijna zo erg als KNSB-voorzitter Van Steenis, die een ober een keer nors toevoegde dat hij nog steeds geen eten had gekregen, ofschoon hij al twee keer had ‘gebellt’. Tja, bij Van Steenis is ook…