Wie clubkampioen wordt, zal dat weten ook. Want bij OZU is het traditie dat de kampioen het tegen de hele club moet opnemen. Eén voor allen, allen tegen één. Dit jaarlijkse circus vond plaats op 22 augustus. Robert Beekman had er duidelijk zin in en in een rap tempo werd een aantal tegenstanders door de deegmachine gedraaid, afgebakken en opgediend. Toch waren het niet allemaal zoete broodjes die er gebakken werden. Sommige hadden een zeer krokante korst en andere bleken ronduit taai, zozeer dat de held van dit verhaal zich enkele malen verslikte. In totaal moest hij vier remises en drie verliespartijen toelaten tegen 23 tegenstanders, dus een score 18…

Komende dinsdag, 22 augustus, is het tijd voor de jaarlijkse simultaan van de clubkampioen. Dus treedt om 20.00 uur OZU-kampioen Robert Beekman aan tegen een grote overmacht. Niet-clubleden zijn ook welkom. Vol is vol! Vorig jaar speelde Robert als clubkampioen van Schaakclub Utrecht tegen een kleine groep, verloor er drie, won de rest op één partij na: die partij tegen mij liep remise na zetherhaling. Maar er had meer ingezeten… (Oplossing onder, niet spieken!) Gelukkig ben ik niet de enige die wel eens een zet mist. In een normale partij kreeg ik de volgende stelling tegen Robert. Hij won toch wel, maar had het nog hardhandiger kunnen uitmaken. Hoe?           Oplossingen 1…Dxf2+!…

Afgelopen seizoen was er door de fusie sprake van twee clubkampioenen. De grote tenoren van de club, Robert Beekman en Jaap van der Tuuk namen het op tegen 24 schakers. De opkomst was niet erg groot, wat als voordeel had dat hele simultaan al rond half elf was afgelopen. Florentina maakte er haar eigen minisimultaan van door tegen beide heren te spelen en tussen haar borden heen en weer te pendelen. Vandaar dat ze tweemaal in de uitslagen voorkomt. Jaap gaf slechts één halfje af, tegen Marcel, en haalde daardoor een monsterscore van 96%. Robert had een beduidend sterkere groep. Hij had een goede tactiek gekozen door in het begin…

De jaarlijkse simultaan door de clubkampioen werd deze maal verzorgd door twee simultaangevers: clubkampioen Jaap van der Tuuk en voormalig clubkampioen Marcel van Os, die om de beurt een zet deden. Tandemschaak heet dat. Beter dan Hans Ree kunnen wij dat niet verwoorden (NRC, 18-9-2003): “Vroeger werd het af en toe in simultaanseances gedaan. Er waren dan twee simultaangevers, de een deed aan alle borden de eerste zet, zijn partner de tweede, dan deed de ander de derde zet, enzovoort. De alternerende simultaan werd dat toen genoemd. Het had het voordeel dat zo’n voorstelling in theorie sneller afgewerkt kon worden dan wanneer er slechts ??n simultaangever optrad. Nummer twee hoefde…