Sterke start Oud Zuylen 3

De eerste drol is eruit! Oud Zuylen 3 heeft de eerste wedstrijd tegen P.C.A. De Damrakkers met 7-1 gewonnen. De toon in groep 2D van de SGS is meteen gezet. Harry, Judith, Rijk, Anton, Jan en Harm wonnen, Leo en Alwin behaalden remise. Het was een uitwedstrijd, maar omdat De Damrakkers hun teamwedstrijden bij De Rode Loper spelen, zaten we in onze eigen zaal. Kent u dat vervreemdende effect? Zit je in je eigen zaal, maar opeens lopen er allemaal andere mensen rond, de borden en stukken zien er vreemd uit, de sfeer is geheel verschillend, alsof je in een rare droom bent terechtgekomen. Die droom werd gelukkig geen nachtmerrie. Het eerste punt kregen we gratis: de tegenstander van Harm kwam niet opdagen. Geen drol aan, want we kwamen toch om te schaken. Het gerucht ging dat zijn tegenstander plotsklaps aan de schijterij was geraakt en derhalve verhinderd was. P.C.A. De Damrakkers (P.C.A. staat voor Professional Chess Association!), toch al een ietwat melige naam voor een schaakclub, werden in de wandelgangen dan ook al snel de ‘Darmkakkers’ genoemd. (Ach wat, die sympathieke jongens kunnen wel tegen een geintje.) Harm mopperde nog wat na, namelijk dat hij 8 euro voor nop in de parkeermeter had gegooid. ‘Shit happens,’ zei ik hem. We waren nog nauwelijks begonnen of Harry won op de elfde zet een dame met een elementair penninkje. Het speelt fijn, als je weet dat het team al met 2-0 voor staat. Judith plakte haar opponent steeds verder achter het behang, in een mooie Nimzo-Indiër. Anton was de enige ratingloze van ons team omdat hij lang niet gespeeld had. Het was waarschijnlijk zelfs zijn debuut in de externe! Hij wist het zelf niet meer precies. Anyway, aan bord twee kreeg hij met zwart meteen de rakker met de hoogste rating tegenover zich (1821). Anton overspeelde hem vanuit de opening en gaf hem geen enkele kans. Jan won een stuk en overleefde de aanval die hij over zich heen kreeg. Rijk gaf zijn tegenstander een lesje Konings-Indisch. Leo, nog gebruind van zijn vakantie te Vietnam, stond waarschijnlijk gewonnen, maar omdat het team toch al op winst stond, nam hij remise aan. Zelf moest ik een paardeindspel tot op de laatste pion uitvechten. Die ging eraf: geen matpotentieel meer.