De uitslag van de match tussen ons vijfde en het vierde team van De Rode Loper doet meer spanning vermoeden dan er was: door het scoreverloop was de zaak redelijk snel beslist. De kleinst mogelijke overwinning voor de onzen, uiteindelijk. Misschien nét dat verschil tussen in de vertrouwde omgeving kunnen spelen en in een onbekend speellokaal aan moeten treden. Een verslag volgt ongetwijfeld, maar de bijzonder aardige partij van Jan-Willem Lubbers willen we u alvast niet onthouden. your web browser and/or your host do not support iframes as required to display the chessboard

(door Bertrand Weegenaar) Uit in De Meern. Op papier een simpele pot tussen de gedeelde nummer 1 (wij) en de op een na laatste. Het pakte anders uit. En met een flinke portie geluk. Na een uur spelen stond de eerste nul al op het bord. Tonny blunderde een stuk, probeerde nog een koningsaanval tegen beter in. Simpel punt. Wim scoorde een makkelijke maar fraaie overwinning met de Ulvestadt. In de slotstelling moest wit zijn hele damevleugel nog ontwikkelen. Er zijn betere verdedigingen dan Lxb5 en Lxc6. Huiswerk voor de witspeler. Na een tweetal speeluren moesten Harry op bord 3 in een remise berusten. Een blunder in een gewonnen stelling.…

Een royale damevangst door Albert-Jan Fischer. Het notatiebiljet werd door Jo in de speelzaal op een tafel gevonden en op schalkse wijze aan de redactie doorgespeeld… De naam van de tegenstander hebben we uit piëteit niet vermeld.