OUD ZUYLEN 6  SEIZOEN 2006-2007: SGS 3B

De teamleider: Jo Drijver

speelschema

ronde 1

OUD ZUYLEN 6 IS HET LACHEN VERGAAN

De ouderen onder ons kennen vast nog wel de conference van Wim Sonneveld over de Amsterdamse humor. 'Meneer Sonneberg waar is tot op heden de humor gebleven?' De humor en de lach ontbraken bij het zesde in de uitwedstrijd tegen Hoevelaken. Naast Gerard Helling (vakantie) waren ook onze lachebekjes afwezig. Marijke (vergadering) en Judith (ziek) moesten we noodgedwongen in Zuilen achter laten. Een schuchtere poging om dit enigszins te compenseren door de dochter van Ed mee te nemen mislukte jammerlijk. Ook de jeugd heeft het, zelfs in de vakanties, veel te druk. De mogelijkheid om onze tegenstanders te imponeren met ons vrouwelijk schoon was ons dus volledig ontnomen. Hoe zou je dat feitelijk onder woorden moeten brengen. Het team was ontvrouwd of ontmaagd? Om nu te zeggen we zijn gaan schaken zonder dames klinkt nogal vreemd. Ik, eenvoudig verslaggevertje van een Zuilens krantje, zou het niet weten. Wel werd er nu ingezet op de overwinning. Als invallers werden aangetrokken Jan Gijzen, Dick Staleman en op de laatste middag Arie Hoenderop. Samen met de teamleider (Jo Drijver) vormden zij de kop van het achttal. Ingeschat op 3½ uit 4 betekende dit dat aan de laatste vier borden slecht een schamel puntje nodig zou zijn voor de overwinning.

Helaas valt zelfs bij een eenvoudig spelletje met wat poppetjes niets te voorspellen. Het slechte voorbeeld kwam al van de teamleider zelf. Na ongeveer 15 belabberde zetten vluchtte hij al in herhaling van zetten en vertrok vol schaamte naar de analyseruimte. Daar probeerde hij zijn tegenstander er van te overtuigen hoe goed wit er wel voor stond. De stukken van zwart stonden slecht, geen ruimte en de mooie velden waren in het bezit van wit enz. Ook een manier om de veel te snelle remise goed te praten. Ondertussen was ook Dick gearriveerd. Met een stuk tegen twee pionnen was het hem veel te ingewikkeld geworden en werden zijn slechte zetten onderuitgehaald door de speler van Hoevelaken. Toen ook nog Jan Gijzen kwam melden dat hij een stuk had weggegeven en dus ook de partij stond Jo van zijn stoel op en stoof naar de speelzaal. 'Het wordt tijd dat ik ze weer eens in de gaten ga houden, dit gaat helemaal verkeerd'. Bij de ingang van de zaal kwam hij Arie tegen. Met een van pijn vertrokken gezicht meldde hij in een gewonnen stelling een stuk te hebben laten insluiten. De nul kon worden genoteerd. In plaats van 3½ uit 4 een ½ uit 4! Schande! Is dat schaken?

Gelukkig waren de laatste vier borden nog bezig. Ben, Jacques, Kim en Jan van der Laan lieten gelukkig zien hoe het wel moet. Ben een dubbelpionnetje achter, Jacques een kwaliteit achter, Kim wat houtjes voor en Jan een toreneindspel met een grote hoeveelheid pionnetjes. Hier werd gestreden en gevochten! Kim pikte naast wat pionnetjes achteloos ook een stuk mee en wachtte geduldig op de hand van zijn tegenstander. Zo te zien gaat hij voort op de weg, ingeslagen in het voorgaande seizoen. Geduldig wachten tot de tegenstander een pionnetje weggeeft en dan meedogenloos toe te slaan. De rest van het seizoen zullen we nog veel van hem vernemen. Doordat Ben het eindspel slim, technische en met veel geduld behandelde werd het zelfs nog 4-2. En dan onze debutant. Jan van der Laan zette een spurt in met een vrijpion hetgeen door de witspeler werd nagedaan. Beiden slaagden er in om de overzijde te bereiken. Jan was de eerste en begon met de stelling wat te consolideren om vervolgens de witte koning te belagen. Wit rende tussen zijn pionnen door naar voren en werd totaal onverwachts mat gezet. Zelf 4-3 terwijl een totale ramp dreigde! En tot slot Jacques die vriend en vijand versteld deed staan. Ondanks de achterstand van een kwaliteit en de dreiging van twee torens welke via de open lijn naar binnen leken te komen verblikte en verbloosde hij niet. Je zou haast zeggen hoe later hoe beter. Van vermoeidheid geen sprake. Zo fris als een hoentje toverde hij nog een geweldige truck uit de hoge hoed en ging hij een eindspel in van dame tegen twee torens. Het remisevoorstel werd door hem in dank aangenomen. Hij was er blij mee na zo'n spannende strijd waarbij het halfje al veel meer was dan waar uiteindelijk nog op werd gehoopt. Hij voorkwam op deze wijze wel de 'straf' die hem te wachten stond als hij eerst met de teamleider had overlegd. Je zal door moeten spelen op bevel van iemand die al na 15 schamele zetten er mee ophoudt. Volkomen gelijk Jacques!

(Enkele partijen zullen nog worden toegevoegd in het clubblad)
(Jo Drijver)

ronde 2

ronde 3

Oei! Wat een geknoei!

Een wedstrijd tegen Moira…. Altijd gezellig! Bekende mensen, dubbelleden (Wout van Goor, Theo Rooijakkers en Arjan van Etten spelen daar ook)

Oud Zuylen kwam, zag maar overwon niet. Invallers Jan Gijzen en Arie Hoenderop speelde mee voor Kim van Geerenstein en Jan van der Laan die verhinderd waren.

Aan het eerste bord speelde Jan Gijzen. In de opening werd hij volledig overrompeld door zijn tegenstander. Die het niet wist af te maken en zelf in het middenspel het voor elkaar kreeg om iets minder te staan. Tegen het eindspel aan stond Jan iets beter, maar besloot remise aan te bieden.

Aan het tweede bord speelde Jo Drijver. Een zeer goede wedstrijd waarbij de tegenstander weinig in te brengen had. Jo vergat op de 19e zet mat in 2 uit te voeren, zodat zijn tegenstander iets langer moest spartelen. Met Jo zijn jeugdige talent wist hij dit toch nog fraai af te maken.

Aan het 3e bord mocht Judith het proberen. Met de b4 opening wist ze op de 3e zet al een pion te winnen, nadat zwart na e5, pc6 speelde. Door b4 door te schuiven moest dit paard weg zodat de pion op e5 genomen kon worden door de loper die van Judith op b2 was beland in de 2e zet… Na een zeer sterk doordrukspel werd de tegenstander weggevaagd. Op het moment suprème liet ze alleen wat steekjes vallen, waaronder damewinst en matdreiging. Hierdoor kwam ze iets achter te staan en liet ze zich ook nog mat zetten….

Een van de meest getalenteerde spelers, Gerard Helling, speelde aan het 4e bord tegen mevrouw Stegeman, geen onbekende bij Oud Zuylen. Ik denk dat Gerard door de schoonheid van zijn tegenstander en vooral de schoonheid van haar spel even samen met zijn koning de weg kwijt was. Meverouw Stegeman wist op een sublieme wijze te winnen.

Op bord 5 rekenden wij op een half puntje. Daar is onze Ben altijd goed voor. Na de opening stond hij een pion voor en stond de stelling vrijwel dicht. Op de b lijn wilde Ben gaan doorduwen met zijn pion voorsprong, maar dat kostte hem een stuk. Zijn tegenstander speelde daarop met dubbele loper en wist de koning van Ben volledig buiten spel te houden.

De man die onze borden tot prachtstukken weet om te toveren, die sloten maakt die voor anderen gesloten blijven, met andere woorden Jacques van Dam zelf. Hij speelde aan bord 6 en had weinig in te brengen. Tot het moment dat hij opgaf. Toen zag hij over het hoofd dat hij met een schaakje 2 torens kon winnen en de partij, als het ware, in de pocket zou hebben. Zeer terechte opmerking; ik ben een lul, zal vereeuwigen in onze annalen.

Aan het 7e bord mocht Arie het opnemen tegen een jeugdspeler van Moira. Deze jongen verdiende blijkbaar niet voldoende met zijn krantenwijk en kon daardoor Arie niet iets te drinken aanbieden. Arie, royaal zoals wij hem kennen, vond dit geen punt en bood denk ik uit medelijden remise aan toen Arie 2 pionnen voorstond….

Aan het 8e bord was het huilen. Ik kan het niet anders noemen. Nadat de opgestelde speler later zou komen door overwerk bij de AH, bleef Marijke rustig zich voorbereiden op de partij. Toen er bijna een uur om was en er geen zicht was op de tegenstander, werd Tia van der Let ingezet om de klus te klaren. Marijke was coulant en met een uur voorsprong besloot ze om net zo snel te spelen. Ze waren bijna als eerste klaar…. Tia gaf een dame weg, toen ze net een stuk voor kwam te staan. Marijke wilde niet zoveel voorstaan en speelde direct een toren voor paard. Even laten gaf ze helaas ook nog een toren en een loper weg en liet ze zich mat zetten met nog 3 minuten op de klok van de tegenstander… Zoals ik al zei; Huilen…

Een aantal partijen is te vinden op de website van Moira Domtoren.

ronde 4