Een sfeerimpressie

Zaterdag 8 januari stond de kraker in de 3e klasse d van de KNSB op het programma, BSG 2 tegen OZ 1. Beiden ploegen hadden dit seizoen nog niet verloren en stonden op de gedeelde 1e plaats. BSG had echter wat meer bordpunten verzameld.

In het gebouw was het gezellig druk. Naast BSG 2 speelde ook het eerste van BSG een thuiswedstrijd, tegen Purmerend. Ook bij deze partij ging het om de koppositie in de poule. Er waren een hoop supporters aanwezig om de teams te ondersteunen.

Twee supporters van OZ verveelden zich die dag een beetje. Het weer was ronduit slecht en ze kwamen maar niet met een goed idee om de dag een beetje nuttig te besteden. 'Misschien kunnen we bij het eerste in Bussum gaan kijken?' opperde de een. De ander zag dat niet zo zitten, omdat de avond daarvoor ook al geschaakt was en dit tot de nodige irritaties en frustraties geleid had. Schaken was ineens niet zo leuk meer. Maar bij gebrek aan andere ideeën toch maar richting Bussum gegaan.

Al vrij snel na binnenkomst was Ed klaar. Gewonnen! Niet al te lang daarvoor had zijn tegenstander remise aangeboden, maar Ed was er even goed voor gaan zitten en had toch het winnende plan gevonden. Ook op de andere borden leek er niet veel aan de hand. Dirk stond straal gewonnen, Jaap had een lekkere stelling, het enige bord waar OZ het wat moeilijk leek te hebben was op bord 4, bij Wilbert.

Al snel de eerste tegenslag: Wout verliest op bord 7! Hij had de partij mooi opgebouwd, stond goed in het middelspel en wikkelde af naar een eindspel waarin hij zeker niet slechter stond. In de tijdnoodfase ging het echter ergens mis en uiteindelijk ging hij door zijn vlag. Gezien de rating van zijn tegenstander, 2137, zeker geen schande maar er had meer in gezeten.

Vervolgens won Jaap zijn partij naar verwachting op bord 1 en was de tussenstand 1-2 in ons voordeel. Dan Carol-Peter op bord 8. Deze partij leek lange tijd rustig richtIng een remise voort te kabbelen tot er ineens tot grote schrik van de OZ-ers een pion bij CP verdwenen bleek te zijn. Paniek! Een zekere remise leek weggegeven te worden. Gelukkig bleef CP rustig en wist hij met eeuwige schaak-dreiging de remise binnen te slepen.

Frans speelde een mooie partij. Het middenspel zag er gezond uit, het leek zelfs of hij net iets beter stond. In de tijdnood van zijn tegenstander deed Frans echter een aantal mindere zetten op rij en gaf hij de partij weg. Daarmee was het ineens weer gelijk, 2½ - 2½. Bij Huib werd het vervolgens remise. De man die tot nu toe al zijn externe partijen dit seizoen winnend had afgesloten zag in het eindspel met een pion minder geen winstkansen meer en berustte in remise. 3-3 dus.

Dan Dirk. Aanvankelijk leek hij zijn tegenstander volledig van het bord te vagen, maar door een aantal onnauwkeurigheden kon zijn tegenstander weer helemaal terugkomen. Dirk leek er totaal doorheen te zitten en de OZ-ers vreesde met grote vrezen. Remise leek het hoogst haalbare. Wilbert op bord 4 stond belabberd. Dat zou tot een nipte nederlaag leiden. Jo kreeg het steeds moeilijker en ging almaar onrustiger door de zaal heen en weer lopen.

Toen geschiedde er echter een wonder: de wederopstanding van Dirk op bord 2!!!!! Hij ging er goed voor zitten, manoeuvreerde zijn paard en dame naar gunstige velden en begon langzaam maar zeker het heft in hand te nemen. Toen zijn tegenstander, die zich voortdurend aan de toch wel rumoerige omgeving ergerde (wat ik me goed voor kon stellen) besloot om met zijn koning aan de wandel te gaan strafte Dirk dat genadeloos af en trok de partij op een fabuleuze wijze naar zich toe. Het was werkelijk een verademing om Dirk aan het werk te zien. Wat een schaakgenie!!! De ene zet was nog mooier dan de ander en het publiek heeft genoten. Het is dat je maar 1 punt voor een overwinning kan krijgen, maar deze verdiende er minimaal 3. De stand was hiermee 3-4.

Tot slot Wilbert, die inmiddels in een straal verloren stelling toch probeerde om het laatste halfje te bemachtigen. De teamgenoten berustten inmiddels al in een gelijkspel en waren het er allemaal over eens dat dit een verdienstelijk resultaat was. Wilberts' tegenstander, Tom de Ruiter, speelde het eindspel zeer koelbloedig en was langzaam op weg naar promotie. De koning van Wilbert kon inmiddels geen kant meer op door twee lopers en een vrijpion en hij had alleen nog twee torens om nog wat mee te doen. En toen geschiedde het tweede wonder van de dag: met nog een minuut of 4 op de klok offerde Wilbert zijn ene toren om vervolgens een dolle toren over te houden. Zijn tegenstander nam het offer aan en zag vervolgens pas dat hij niet meer aan de dolle toren kon ontsnappen. Als een ware gentleman sloeg hij de toren en werd het pat. Daarmee werd een zeer belangrijke 5e overwinning op rij binnengehaald!!!! Een fantastische prestatie en een zeer belangrijke stap op weg naar het kampioenschap (ja ik weet dat het nog erg vroeg is om het daar over te hebben Jo).

Vrijwel het hele team ging samen met de supporters en de teamleider juichend naar de lokale Italiaan. Net nadat we binnen waren, volgde ook een delegatie van BSG, die eveneens in een prima stemming was omdat hun eerste Purmerend met grote cijfers opzij had gezet. Het was een gezellige en sfeervolle afsluiting van een zaterdag die in eerste instantie niet veel goeds voorspelde.

(Judith van Amerongen)