• Simultaanseances na de Tweede Wereldoorlog

    Posted on februari 18, 2016 by in 1960 - 2016

    Erik Olof

    Na de Tweede Wereldoorlog zien we minder buitenlandse beroemdheden hij de club simultaan spelen. Het wordt te duur. Het blijft meestal bij Nederlandse waar: Nico Cortlever, Hans Bouwmeester, Hans Ree, later aan het begin van het seizoen de clubkampioen. Diverse topgrootmeesters die nog wel in Utrecht simultaan spelen, doen dat in de V & D-simultaantournee. Overigens vallen er hij ‘Utrecht’ nog wel opmerkelijke feiten te melden. Op zaterdag 4 maart 1950 speelt Barendregt blindsimultaan aan tien borden, op een ogenblik dat het Nederlands record al op zijn naam staat met twintig borden. Na vier uur is zijn score: zeven gewonnen, twee remise, één verloren. In het begin van de jaren vijftig schittert grootmeester Sämisch in een simultaan, met 22 gewonnen partijen en twee remises. Ook hij speelt een blindséance, tegen acht borden van eerste-tientalspelers; terwijl hij onophoudelijk een pion tussen duim en wijsvinger laat ronddraaien, wint hij vier partijen en maakt er eveneens vier remise.

    Keres2Op 30 januari 1964 speelt Keres (links een foto van hem uit 1937) drie remises, aan ruim dertig borden. Op 21 september 1978 doet Portisch het een stuk minder dan Keres. Weinig vleiend schrijft het clubblad: ‘Slechts tien ongelukkigen wisten niet aan een nederlaag te ontkomen.’ Portisch kan de schade nog beperken tot drie verliespartijen, maar maakt er niet minder dan negentien remise.

    Enkele curiosa. In oktober 1953 speelt het Utrecht-lid George van Vloten een simultaanséance in de Hotelkazerne. Hij moet remise toestaan aan de kapitein Nolen, de kapitein Barneveld Binkhuyzen, de soldaat Van Dam en de soldaat Simons. Gerard Verholt maakt in 1968 in een simultaanséance geschiedenis tegen wereldkampioen Andreiko. Toevallig een dammer, maar dat belet ons clublid niet een winnende stelling te bereiken. Gevraagd welke opening hij heeft gespeeld, antwoordt Verholt: “Dat weet ik niet; ik ken de damopeningen niet zo precies.”

    “Kortsjnoi struikelt over Coljé en Taal”, luidt de kop van een artikel uit het Utrechts Nieuwsblad van 10 september 1976. Op dat moment bereidt Kortsjnoi zich voor op zijn match met Karpov. Veertig tegenstanders heeft Kortsjnoi. Coljé en Taal zijn de enigen die hem verslaan, terwijl Maezer, Aalders en Bellemans remise maken.

    Even verder op worden nog twee andere simultaans gespeeld. Käthy van der Mije-Nicolau (19 tegenstanders) en Maarten Etmans (14 tegenstanders). Beiden spelen voor Utrecht 1.

    Van der Mije verliest van Kroneman en speelt remise tegen Bunge, Agterdenbos en van der Lee. Etmans verliest van Nieuwesteeg en Van Raalten en staat Bakkum remise toe.

    En dat allemaal om het nieuwe seizoen in te luiden!

    kortsjnoi

    Kortsjnoi geeft simultaan bij SCU. Tweede van links: Arie Luca.

    Een hoogtepunt van de naoorlogse periode is echter de klokséance van Anatoli Karpov, door wie anders dan Spanjaard georganiseerd en betaald door onze toenmalige sponsor, het C.V.I. Karpov, hier rechts ontspannen tijdens de simultaanséance een kopje koffie drinkend, is op dat moment glorieus wereldkampioen.

    De enige van wie op deze gedenkwaardige novemberdag in 1977 geen gehakt wordt gemaakt, is Hans Duistermaat.

    simultaan1977duistermaatetmansspanjaard

    Terwijl Karpov rondwandelt en op iets grotere afstand naar de partij kijkt, denkt Hans Duistermaat links na over de stelling. Direct rechts van Hans speelt Maarten Etmans, en daarnaast ziet u nog net Spanjaard, en rechts van Karpov Tom de Jong.

     

Comments are closed.