• Schaakgok levert erepunt op

    Posted on december 6, 2012 by in extern

    (door Bertand Weegenaar) Het ene punt dat tegen Paul Keres 4 gehaald werd, schept een verplichting. Deze analyse. Het was geen gave partij, maar wel een spannende. Voorbereid als gastspeler voor bord 7, werd het op de avond bord 3. En de voorspelling van een grote nederlaag was per mail al aangegeven. Profetische, maar een onhandige instelling (het interesseert mij namelijk totaal niet of er een 1500 of 2100 speler aan de andere kant zit). Paul Keres zou spelers tussen 1900 en 2000 hebben.

    Maar goed je gaat zitten, in mijn geval achter de zwarte stukken. Mijn laatste met zwart gewonnen partij dateert van ruim een half jaar geleden (winst in kampioensgroep tegen Jan-Maarten in een rommelige Spaanse partij.)
    Geschuif met Scandinavisch het laatste jaar was het ook niet. Allemaal remises en soms een nul. Dus na de zomer heb ik mijn talenkennis opgehaald met het Frans. Mijn tegenstander, Ronald Gouma (ex OZ meldde hij, en ex correspondentieschaker wist ik) opende voorspoedig met een agressieve variant (g3,h4,h5) van de doorschuifvariant. Niet correct (rond de 10de zet had ik een pion voor kunnen komen) en ik kreeg een goed middenspel . Rond de 30ste zet bracht ik mezelf in de problemen (32.Txe6 ipv 32.Pf1?! had wit een goede stelling opgeleverd). Tot aan de tijdscontrole bleef het in evenwicht (38…Th5!? Ipv Pa4 was iets beter).
    Mijn tegenstander meldde aan de bar dat hij rond de 40ste zet lang heeft gekeken naar een matnet waarbij zijn paard op b8 schaak geeft. Ik heb er geen seconde naar gekeken.

    Na de tijdscontrole (40.Pg3?!) die door mijn tegenstander net gehaald werd, moest ik een keuze maken. Afwikkelen naar een remise plus eindspel (41…b5!) of een gokje wagen en spelen op de pluspion op de damevleugel en de flinke achterstand in tijd! Ik koos zoals in mijn natuur, voor het laatste (stand van het team was inmiddels al 0 – 6 dus het enige haalbare was persoonlijk succes).
    Wit had dit moeten kunnen winnen . Mijn paard op h3, en een toren klem op e5 verdiende de schoonheidprijs niet. Maar zolang de koning niet over f4 naar voren kon, en de g-pion gebonden bleef was er niets aan de hand. Zwart had wel een troef: met de koning het witte kamp in.

    Zover kwam het niet. Wit mistte een goede voorzetting op de 46ste zet en dacht het paard met de toren op te halen. Zelf zag ik het ook even niet zitten, maar gelukkig redde de combinatie Txg3 en Pe2+ en Pxc3 de partij. Het eindspel is remise (volgens de boekjes en software). De koning moest actief naar voren via f4 en niet passief naar achter).
    Maar de verbonden vrijpionnen die ontstaan leverden mijn tegenstander te veel hoofdbrekens en kostbaar tijdsverlies op. Bij de bijna-promotie van de c-pion streek wit de vlag.

    In de afbeelding is de route van het paard, die de partij eigenlijk gewonnen, heeft getekend.

    Bewaren

Comments are closed.