• Wapenfeiten in Wageningen

    Posted on november 8, 2015 by in knsb, partijen

    (door Jo Drijver) Het is altijd een probleem om de spelers tijdig in de speelzaal te krijgen en zeker als er niet gezamenlijk wordt gereisd. Zoals afgelopen zaterdag. Automobilist Marcel had Frans, Huib en Jaap als passagiers. Arie reisde alleen, Hans had Dirk als bijrijder en Jan Maarten treinde tezamen met de teamleider. Wel was er van tevoren een bericht uitgegaan dat iedereen minsten een kwartier voor aanvang aanwezig moest zijn om rustig een kopje koffie te kunnen drinken. Om 12.30 uur zijn we gaan turven en al om voor kwart voor ??n waren alle spelers aanwezig. Aan het spel was deze discipline af te lezen. Het ging allemaal wat rustig en het duurde dan ook lang voordat er wat tekening in de strijd kwam.

    Pas na 3? uur konden er uitslagen worden genoteerd. Jaap als eerste. Hij kweekte via slinkse wegen een vrije a-pion, maar deze werd meer dan gecompenseerd door een vrijpion van zwart op de c-lijn. Onze kopman kreeg het nog benauwd en bood maar remise aan hetgeen werd geaccepteerd. In de verte hoorde ik Jaap nog wel tegen zijn tegenstander zeggen: “Waarom maakte je het niet uit met die en die zet? Het fijne weet ik er echter niet van.

    We kwamen op voorsprong door een daverende overwinning van Huib. In een rustige omgeving speelde hij als vanouds. Met een aanval op de koningsflank wist hij een beslissing te forceren. Zie de partij onder. En voor Frans geldt hetzelfde. Een vakantie in Spanje heeft hem kennelijk goed gedaan. Hij kreeg de gelegenheid om een Wolgagambiet te weerleggen en deed dat op een uitstekende manier. Frans is weer terug en heeft bewezen dat hij het beste speelt als hij aan een zo hoog mogelijk bord speelt. Jammer dat Hans het niet kon redden. Hij had mij beloofd om er vroeg te zijn en langzaam te spelen. Hij hield zich keurig aan zijn woord. Bij mijn strenge controle bleek telkens dat hij zelfs langzamer speelde dan Huib. Helaas kwam daar wat verandering. Zijn tegenstander mocht geen remise accepteren waarna Hans mogelijk te snel aan wilde tonen dat hert wel degelijk remise was. Dat lukte niet, hetgeen uiteraard vervelend is na het spelen van een goede partij. Wat er nu precies aan de hand was, werd me niet duidelijk.

    Ook Marcel speelde weer zoals we van hem gewend waren. Ogenschijnlijk zwaar in de verdediging. Dan plotseling schieten zijn stukken uit de forten naar voren om de vijandelijk vesting te ondermijnen. En dan gaat het hard. Het betekende een veilige 3? – 1? voorsprong en Dirk gaf al aan dat het niet meer mis kon gaan. Iets te voorbarig want we gingen nog een benauwde fase tegemoet. Jan Maarten heeft kennelijk problemen met de overgang van zomer- naar wintertijd. Een slecht toernooi elders in de wereld heeft zowel zijn elo als zijn ego aangetast. Een verkeerde beslissing in het begin van de partij zette hem met de rug tegen de muur. Het verspelen van een kwaliteit maakt het alleen maar beroerder. Hij vocht nog ?uren? door voor het team maar wist al heel lang dat het een verloren partij was. Het bracht de voorsprong terug naar 3? – 2?.

    Arie en Dirk moesten ons nu over de streep trekken. Geen probleem dachten we: Arie staat duidelijk gewonnen en Dirk gaat zeker niet verliezen. Het liep echter anders. Arie zag geen kans om de winst binnen te halen en liet zich piepelen zoals dat heet. Arie begon te mopperen op zichzelf en ik hoorde hem al zeggen dat hij zelfs nog ging verliezen. Zover kwam het gelukkig niet. Hij knokte door en sleepte er nog een halfje uit. Hij is gelukkig weer helemaal terug bij Oud Zuylen waar hij natuurlijk thuishoort. Nog steeds gedreven en hij kan het moeilijk verkroppen dat hij een gewonnen stelling niet naar winst kan leiden. We zijn er van overtuigd dat dat niet lang meer op zich laat wachten.

    Dirk had inmiddels de opdracht gekregen om te winnen. Dat hoef je hem niet te vertellen. Hij gaat altijd voor de winst. De hoeveelheid materiaal werd steeds kleiner. Eerst toren + paard met vier pionnen beide, vervolgens nog drie pionnen en daarna twee pionnen ieder. Juist in die omstandigheden, weinig stukken op het bord, is Dirk in zijn element. Je zou zelfs kunnen zeggen gemeen en geniepig. Door het geven van zijn pion op de h-lijn lokte hij de vijandelijke toren weg uit de frontlinie. Vervolgens schoof hij een pionnetje door dat hij ogenschijnlijk heel schlemielig ging verliezen. Zijn tegenstander verzonk echter in gepeins en begon steeds meer op zijn stoel te schuiven. Hij zat in de partij en besefte terdege wat er aan de hand was. Na heel lang nadenken stak hij zijn hand uit en feliciteerde Dirk. Een prachtig eindspel bracht ons de 5-3 overwinning. Na tweemaal een gelijkspel nu eindelijk een verdiende overwinning.

    T Wageningen 2 1965 Oud Zuylen 2049 3 5
    1. Clemens de Vos 2009 Jaap van der Tuuk 2216 ? ?
    2. Thomas Slijper 1928 Dirk Floor 2195 0 1
    3. Jef Verwoert 2005 Frans Sanijs 1978 0 1
    4. Tjerk Sminia 2041 Marcel van Os 2147 0 1
    5. Martijn Naaijer 1968 Jan Maarten van den Boogaart 2042 1 0
    6. Audry Burer 1923 Arie Schwartz 2206 ? ?
    7. Robin van Leerdam 1973 Hans de Lange 1730 1 0
    8. Bartel Dodeman 1876 Huib Olij 1877 0 1

Comments are closed.