• Eén keer moet de eerste zijn

    Posted on maart 25, 2014 by in extern

    De eerste keer verliezen

    De eerste keer verliezen

    (Door Jo Drijver) Door een misverstand konden we zaterdag 8 maart niet in ons eigen speellokaal. Net voor zijn vakantie heeft onze wedstrijdleider extern nog een zaal kunnen regelen in Zuilen. De Prinses Beatrixschool in ‘ons land van herkomst’. Altijd lastig om nog alles op het laatste moment te moeten regelen.

    Gelukkig bleek Pieter Popken op de dinsdag voorafgaande aan de wedstrijd, bereid om al het benodigde materiaal mee te nemen en thuis op te slaan. Keurig op tijd leverde hij het zaterdag bij de school af. Daar bleek de toegang naar de Colour Kitchen afgesloten zodat we geen catering hadden. Gelukkig is Pieter een praktisch mens. Stap maar in de auto dan rijden we naar Albert Hein. Daar blijkt hoe huishoudelijk hij is ingesteld. Een pak koffie, suikerklontjes, flesjes koffiemelk, Six packs pils, blikjes frisdrank enz. Vervolgens naar het lokaal met de keuken. Een wel zeer vriendelijke dame was bereid om voor ons enkele kannen koffie te zetten alsmede een kan heet water voor de thee. Alles werd netjes op een tafel gezet voor de ingang van het speellokaal. Ook stond er een schaal met broodjes, restant van een gezamenlijke lunch in de beneden zaal. Voorzien van een briefje met de mededeling dat ze gratis waren en dat hetgeen wat overbleef in de vuilnisbak mocht. Aan het eind van de wedstrijd bleken bijna alle broodjes genuttigd en had een ieder dankbaar gebruik gemaakt van de gratis thee en koffie. Kortom dat was gelukkig goed afgelopen. In deze school had juffrouw Kanaar onze teamleider lezen geleerd en hij wist het nog precies: aap-noot-mies-wim-zus-jet-teun-vuur-gijs-lam-kees-bok-weide-does-hok-duif-schapen. Sinds die tijd is er veel veranderd op het gebied van het onderwijs. Iedere minister of staatssecretaris wist het beter en kwam met eigen plannen, eigen vormen van onderwijs en andere soorten scholen. Het onderwijzend personeel werd er gek van. De laatste jaren wordt er steen en been geklaagd over ons onderwijs dat hard is achteruit gegaan. Geen wonder. Helaas is juffrouw Kanaar al lang geleden gaan hemelen zodat ze de nieuwlichters niet meer kan helpen.

    Over de wedstrijd kan ik weinig vermelden. Om 15.00 uur ben ik vertrokken. Op dat moment had Wout van Goor al verloren van Yvette Nagel en Marcel een vrij snelle remise gespeeld aan het eerste bord. De overige spelers waren aan het zwoegen in gelijke of mogelijk wat mindere stellingen.

    Huib nam het tot 17.00 uur van me over en toen ik terug kwam stonden de gezichten op onweer. Hans de Lange, snel spelend zoals gebruikelijk, was al naar huis en Wout van Veen had zijn volgende nul geïncasseerd. Dirk mopperde iets over een gemiste kans terwijl Jaap zich terug had gevochten na het verlies van een belangrijke centumpion. Beiden remise. Carol-Peter probeerde nog alles uit een remisestelling te peuren maar ook dat lukte niet. Als laatste bleef Frans over. Hij stond gewonnen, verloor wat pionnen maar dat deerde hem niet. Zijn vrijpion op de zesde rij zou en moest de winst brengen. Met, volgens de insiders, wat hulp van zijn tegenstander, lukte dat wonderwel. Hij kreeg dan ook de prijs voor de man off de match. Heel verdiend! Komisch was de publieke tribune. Op de gang stonden onze supporters te discussiëren over de partij, glurend door de raampjes. Net een bus die langs kwam.

    Na afloop haalde Wout van Veen zijn auto om het materiaal mee te nemen en dinsdag weer af te leveren aan de speelzaal. Zonder de hulp van Pieter, Huib en Wout was het een drama geworden.

Comments are closed.